Misera

Restaurant Misera in Antwerpen: een donker palet, eik en ruw staal in een ruimte van ruw beton, met een open keuken en een toog voor een tête-à-tête met de chef.

Hans Misera was in de jaren zestig een van de jongste chefs met een Michelinster. Zijn jongste zoon Nicolas werd door zijn vader klaargestoomd om in zijn voetsporen te treden. Enkele jaren geleden overleed vader Hans, maar hij zou ongetwijfeld fier zijn geweest op het parcours dat Nicolas sindsdien aflegde, in sterrenzaken zoals die van Wout Bru, Hendrik Dierendonck en Sergio Herman.

Vanaf het eerste contact maakte de chef duidelijk dat hij precies wist wat hij wilde voor zijn nieuwe zaak: klein, met een open keuken, een toog met een paar plaatsen en een handvol tafels in een mooie, gezellige setting. Elke maaltijd zou een tête-à-tête met de chef zijn, en een eerbetoon aan zijn overleden vader. De vriendelijke chef heeft zelf een wat mysterieuze, donkere kant, wat zijn voorliefde voor zwart en gedempte kleuren verklaart.

Die elementen vertaalden we naar het interieur met een donker kleurenpalet en oermaterialen zoals eikenhout en ruw staal, in een bunkerachtige ruimte die al uit ruw beton bestond. Stalen wanden werden in een zigzagpatroon geplaatst om de natuurlijke reflectie van het materiaal te versterken. Bij de houten scheidingswanden kozen we ervoor de basisstructuur aan de voorkant te tonen, zodat die niet alleen een functioneel maar ook een esthetisch doel dient.

De banken op maat werden bekleed met leder, met een ogenschijnlijk strakke maar comfortabele zit. De chef decoreerde het interieur zelf met stukken uit antiekwinkels, gevonden of gekregen voorwerpen en kunst van bevriende kunstenaars en van zijn overleden vader.

Het resultaat is een strak maar heel persoonlijk interieur met een laissez-faire toets, waarin gasten zich thuis voelen. À la vie d'artiste.